Taxuskever

.

taxuskever

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Larve van de Taxuskever

De vraatzuchtige larve van de taxuskever (Otiorhynchus sulcatus) vreet aanvankelijk kleine wortels. Naarmate ze groeit, tast ze steeds grotere wortels, wortelknollen, wortelstokken en zelfs ontblote schors van houtachtige stengels aan. De aangetaste plant verwelkt en sterft af. Heterorhabditis-System zorgt voor een vlugge en doeltreffende bestrijding van de taxuskever.

 

Biologie
Volwassen taxuskevers zijn 8-12 mm lang, hebben een gegroefd, mat zwart schild met kleine, gele vlekken. Door hun goede camouflage en omdat ze enkel in de nacht actief zijn, worden ze zelden gezien. Als ze opgemerkt worden, houden ze zich schijndood.

 

Een vrouwtje legt vanaf mei ongeveer 500 eitjes, klein en rond, eerst wit, later bruin. De eitjes komen na 8-20 dagen uit. De pas uitgekomen larven graven zich diep in het substraat. Ze zijn c-vormig en hebben geen poten. Ze zijn romig wit van kleur en hebben een glanzend bruine kop. Wanneer ze volledig volgroeid zijn, meten ze 10-14 mm.

 

Taxuskevers overwinteren als larven, die zich in de lente, wanneer de temperaturen stijgen, verpoppen. De poppen zijn vuilwit tot crèmekleurig en hebben een zachte huid. Volwassen kevers verspreiden zich 3-4 weken later. In verwarmde serres wordt de levenscyclus sneller doorlopen. Hier kunnen de verschillende stadia van de taxuskever op elk moment van het jaar aangetroffen worden.

 

Schade
Volwassen taxuskevers voeden zich gedurende de nacht en vreten daarbij golfvormige inkepingen aan de rand van bladeren en bloemen. Deze vraatschade is dikwijls het eerste teken dat wijst op de aanwezigheid van de taxuskever. De ergste schade wordt veroorzaakt door de vraatzuchtige larven. Pas uit het ei gekomen, beginnen ze zich met kleine wortels te voeden. Naarmate ze groeien, tasten ze steeds grotere wortels, wortelknollen, wortelstokken en zelfs ontblote schors van houtachtige stengels aan. De aangetaste plant verwelkt en sterft af.

 

Soms duurt het lang vooraleer schade aan de plant wordt vastgesteld. Op dat moment is hij dikwijls al zwaar verzwakt en begint zelfs reeds af te sterven. Schade komt vooral voor op traag groeiende soorten, die niet in staat zijn om het verlies van het wortelweefsel te compenseren.

 

Gewassen die vaak aangetast worden, zijn voornamelijk:

 

Rhododendron, Azalea, Camelia, Taxus; veel overblijvende kruidachtige planten; bepaalde potplanten zoals b.v. Cyclamen, Kalanchoe, Fuchsia en Primula; in de boomkwekerij: coniferen... aardbeien

 

Bestrijding met Heterorhabditis megidis
Het product, Heterorhabditis-System, is gebaseerd op een geselecteerde stam van de insectenparasitaire nematode Heterorhabditis megidis, die in het substraat actief op zoek gaat naar taxuskeverlarven en ze daarna vernietigt.

Made by:  Trouwee.com Webdesign en Hostingbureau